موسسه اندیشه سبز زمین

... چند روزی است که موضوع قطع درختان خرگوش دره توسط شهرداری، نقل محافل گروههای زیست محیطی است و کمتر وبلاگ زیست محیطی است که به این موضوع اشاره­ای نداشته باشد. حتی بحث در مورد این موضوع به برخی از روزنامه­ها نیز کشیده شده است. ولی آحاد جامعه چقدر از این موضوع مطلعند؟

«موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور» در منطقه 22 شهرداری، نزدیک پیکانشهر است و فقط چند کیلومتر از خرگوش دره فاصله دارد. جالب است بدانید که وقتی من از تعدادی از کارشناسان و اعضای هیات علمی این موسسه در مورد خرگوش دره پرسیدم، اغلب قریب به اتفاق آنها خرگوش دره را نمی­شناختند. آنهایی هم که می­شناختند موضوع قطع درختانش را نشنیده بودند! البته من از تعداد معدودی از متخصصین موسسه این پرسش را پرسیدم و مسلما هستند افرادی از این موسسه که نه تنها از موضوع مطلعند بلکه برخورد بسیار فعالی نیز با موضوع دارند. ولی تعداد افراد بی اطلاع بسیار بیشتر است. به این موضوع نیز توجه داشته باشید که افرادی مورد پرسش قرار گرفتند، افراد تحصیلکرده جامعه هستند، شغل­شان مرتبط با درخت و جنگل است و فاصله محل کارشان تا خرگوش دره فقط چند کیلومتر است. ولی از موضوع قطع درختان بی اطلاع هستند! حالا با این اوصاف از عامه مردم که تحصیلات و همچنین شغل­شان به مقوله­هایی مانند جنگل و درخت ارتباطی ندارد، چه انتظاری می­توان داشت؟ جالب­تر اینکه اگر از مردم در مورد سریالهای تلویزیونی، جوایز حسابهای قرض­الحسنه بانکها و ... بپرسی، می­بینی که درصد بالایی از مردم از موضوع کاملا خبر دارند و حتی این موضوعات را فعالانه تعقیب می­کنند! تفاوت بین این دو موضوع چیست که اولی تا به این حد مورد بی مهری قرار می­گیرد و دومی اینقدر مورد اقبال مردم است؟ مردم روزانه چند بار از ایستگاه­ها و کانالهای مختلف رادیو و تلویزیون تبلیغات رنگارنگ، جذاب و بعضا روانشناسانه کالای مختلف را شاهد هستند؟ در مقابل، در این رسانه­های ملی چقدر در مورد مقوله­هایی مانند فضای سبز، گیاه، درخت و جنگل -که وجود تمام موجودات زنده دیگر به آنها و تولیداتشان وابسته است- صحبت می­شود. البته بی انصافی نکنیم همه ساله در هفته منابع طبیعی، همایشهای متعددی در مورد اهمیت درخت و درختکاری برپا می­شود، سخنرانیها می­شود، برنامه­های متنوعی از رسانه­ها پخش می­شود، صدها هزار اصله درخت به صورت رایگان در اختیار مردم گذاشته می­شود تا بکارند، مسئولین محترم به صورت سمبلیک (و واقعا سمبلیک) به امر خداپسندانه غرس درخت می­پردازند و ... و در تاریکی شبی هزاران درخت چندین ساله قطع می­شوند. در اینجا دیگر نه همایشی هست و نه صدا و سیمایی. میکروفن­ها لال می­شوند و دوربین­های فیلمبرداری کور! مسئولین محترم نیز توصیه می­کنند که کسی شایعه­پراکنی نکند.

                                                         ادامه دارد ...